Vrouwen Vrede en Recht

Het Vredespaleis in Den Haag bestaat dit jaar 100 jaar en is wereldwijd uitgegroeid tot een tastbaar symbool van Vrede en Recht. De Oostenrijkse vredesactiviste Bertha von Suttner, heeft een belangrijke invloed gehad bij de totstandkoming van het Vredespaleis. Hoe is het na honderd jaar gesteld met de positie van vrouwen op het terrein van Vrede en Recht?

Tijdens de eerste Vredes- conferentie die in 1899 in Den Haag werd gehouden was Bertha von Suttner aanwezig als toeschouwer. Hoewel zij toen al jaren actief was in de vredesbeweging mocht zij als vrouw niet aan de officiële conferentie deelnemen. Daarom organiseerde zij een Salon voor vredesactivisten in het Kurhaus in Scheveningen. In haar voetsporen vond 21 september 2013 een Salon plaats getiteld: “Vrouwen, Vrede en Recht”, enerzijds om de stand van zaken rondom de vredesbeweging te bediscussiëren en anderzijds om een resolutie op te stellen met conclusies en actiepunten.

In 1905 werd het werk van von Suttner erkend en ontving zij als eerste vrouw de Nobelprijs voor de Vrede. Zij wordt met name geroemd om haar boek “Die Waffen nieder” uit 1889. Hierin neemt zij stelling tegen het militarisme en is pleitbezorger voor de vreedzame aanpak van conflicten. Ook is zij een fel voorstander van Europese samenwerking om oorlog in Europa uit te bannen. Nog altijd is haar gedachtegoed relevant en actueel.

Het recht van vrouwen
In honderd jaar is er zeker wat gebeurd ten aanzien van de rechtspositie van vrouwen. Mocht toentertijd Bertha von Suttner niet officieel deelnemen, thans is dat geen enkel probleem en zijn veel vrouwen actief in de vredesbeweging. Ook het vrouwenkiesrecht was nog niet ingevoerd, dat gebeurde pas in 1917. De rechtspositie van vrouwen wordt pas echt beter als in 1957 vrouwen handelingsbekwaam verklaard worden. Maar tot op de dag van vandaag is er nog een lange weg te gaan voor de gelijkheid van vrouwen ten opzichte van mannen.

Nog altijd verdienen vrouwen in vergelijkbare functies en omstandigheden minder dan mannen, terwijl ze vaak hoger opgeleid zijn. Toch weten zij hun voorsprong op dit gebied niet afdoende te benutten. Vrouwen werken ook vaker dan mannen in deeltijdbanen. Een belangrijke vooruitgang is dat het aantal vrouwen dat in eigen onderhoud kan voorzien nog sterk stijgt.

Salon in het Kurhaus

De Salon werd aangevangen door Bertha von Suttner, vertolkt door actrice Anita Poolman, die terugblikte op haar leven en alle aanwezigen een vruchtvolle Salon toewenste. Na een aantal korte inleidingen door vertegenwoordigers van de initiatiefnemende organisaties werden aan 11 ronde tafels verschillende thema’s behandeld. Ik mocht zelf een van de tafels voorzitten met het onderwerp “Onvoorwaardelijk Basisinkomen” alwaar een pittige discussie plaatsvond.

Het aantal conclusies en actiepunten is te omvangrijk om hier te vermelden. Een aantal observaties wil ik toch met u delen. Een van de tafels had tot doel het gedachtegoed van Bertha von Suttner in moderne vorm in ere te houden. Het actiepunt was zeer verrassend. Het betreft een oproep aan alle ontwikkelaars van computergames om in plaats van gewelddadige spellen games te ontwikkelen waarbij ontwapening centraal staat. Een conclusie van een andere tafel was dat sinds 9/11 het aandachtspunt van veiligheid in de wereld van landen in oorlogssituaties verschoven is naar de veiligheid van het Westen. Hierbij zijn vooral de kwetsbare groepen als vrouwen en kinderen de dupe.

Vrouwen en democratie
De conclusie van mijn eigen tafel was: het basisinkomen is een fantastisch instrument dat vooral recht doet aan vrouwen en wat de mogelijkheid biedt om van verzorgingsstaat naar participatiesamenleving te komen met een flinke impuls voor een nieuwe duurzame economie. Als actiepunt riep onze tafel op om het burgerinitiatief basisinkomen te ondertekenen zodat het door de politiek serieus genomen wordt.

Jolanda, Hanneke, Gerda

De tafel waar vrouwen en democratie centraal stond kwamen tot de conclusie dat vrouwenzaken nog altijd belangrijk zijn en dat  vrouwen vooral solidair naar elkaar moeten zijn. In plaats van elkaar in de haren te vliegen is het verstandiger de energie te bundelen en in te zetten voor een veilige, solidaire, duurzame planeet.

Op naar de volgende Salon
De resolutie werd overhandigd aan Anne Lay, voorzitter van het Defensie Vrouwen Netwerk (DVN), zij verving de Minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert, die zich liet verontschuldigen. Zij beloofde de deelnemers aan de Salon de conclusies en actiepunten breed onder de aandacht te brengen.

De initiatiefnemers waren zeer ingenomen met de uitkomsten van de Salon, zij gaven aan dat de Salon niet op zichzelf staat maar een vervolg gaat krijgen. We zijn benieuwd.

De voldoening van het zelf maken

Verantwoordelijk zijn voor het verbouwen van je eigen voedsel heeft zo zijn voordelen. Veel mensen zien dat in en hebben de weg naar de moestuin gevonden. Waar komt die drang ineens vandaan?

Oogst - Eigen foto

Het lijkt wel of heel Nederland de afgelopen twee jaar aan het moestuinieren is geslagen. Ik hoef maar in te loggen op social media of ik zie allerlei foto’s van eigen verbouwde groente en fruit en gerechten gemaakt van eigen kweek. Of lijkt het maar zo en komt het omdat ik er zelf intensief mee bezig ben?

Bij mij is de liefde voor de tuin al heel vroeg ontstaan. Op de ‘lagere school’ heb ik twee jaar een schooltuin gehad. Het is geweldig om na een paar maanden hard ploeteren je eerste groente mee naar huis te kunnen nemen. Bij mij was dat sterkers en radijs. Zelf vond ik het niets maar mijn moeder smulde ervan en dat was al heel wat waard.

Belangstelling neemt toe
Door de jaren heen ben ik altijd aan het kweken geweest, van kamerplant tot eigen voedsel. Heel gelukkig was ik toen ik verhuisde naar mijn huidige woning waar al een fruitboomgaard en een kleine kas aanwezig waren en daarnaast nog volop ruimte voor een moestuin. Vooral de laatste jaren is mijn moestuin flink gegroeid. Vanwege de crisis heb ik helaas minder werk dus meer tijd over voor de tuin. Maar het lijkt wel of iedereen er nu mee bezig is.

De opleving van de moestuin is het gevolg van een aantal ontwikkelingen. Zo hebben steeds meer mensen oog voor het milieu waardoor velen vegetarisch en biologisch zijn gaan eten. Mede ingegeven door de crisis zien we dat steeds meer mensen het huidige economische systeem in twijfel trekken en kiezen voor een meer zelfvoorzienende levensstijl. Verder voedt de informatievoorziening de twijfel over de gezondheid van ons voedsel en komen mensen in opstand tegen genetische manipulatie (GMO) en DNA-pattentering van onze gewassen door bedrijven als Monsanto en het verbod op vrij zaaigoed.

Eerlijke voeding

We lijken de grip op de herkomst en de gezondheid van ons voedsel - onze eerste levensbehoefte - kwijt te raken. Veel van onze kinderen kennen de herkomst van het voedsel niet meer. Ze weten nog wel waar een ei vandaan komt, maar met melk wordt dat al een stuk lastiger als ze nooit van dichtbij een koe hebben gezien. Helemaal lastig is de herkomst van tomaten, groenten en fruit, tot ze er zelf mee aan de slag gaan. Ik ben van mening dat de terugkeer van de schooltuin kinderen van heel problemen zal verlossen.

Sluipenderwijs is, met de komst van het feminisme waardoor meer vrouwen gingen werken en minder tijd hadden om te koken, gemaksvoeding het uitgangspunt geworden. Gemakkelijk en snel en alles kant-en-klaar uit de supermarkt. In antwoord daarop is nu een duidelijke tegenbeweging zichtbaar, waarbij de liefde voor voeding weer snel terrein wint. Op tv zien we de kookprogramma, met 24Kitchen als apart tv-kanaal, de trend Slow cooking en diverse kookwedstrijden voor amateurs. Ook moestuinen in de stad zijn mateloos populair aan het worden, maar ook tuinieren op de vierkante meter en kweken binnenshuis. Een mooi initiatief is de moestuin in Eindhoven ten behoeve van de voedselbank. Maar ook de opkomst van de buurtmoestuinen waardoor vooral de binding met de samenleving wordt versterkt.

Duurzaam ondernemen
Veel zichzelf respecterende bedrijven die iets aan duurzaamheid en maatschappelijk verantwoord ondernemen willen doen zijn de laatste jaren aan de slag gegaan met eerlijke voeding. Steeds meer biologische en Fairtrade producten zijn gewoon in de supermarkt te koop. Dat ook daarmee niet alles is gezegd blijkt uit het AH Puur&Eerlijk label van Albert Heijn, waar de laatste tijd veel over te doen is. Maar dat neemt niet weg dat ons eetgedrag op een positieve wijze in de belangstelling staat. Een goede ontwikkeling.

Maar het allerbelangrijkste: het geeft zoveel voldoening om je eigen gekweekte bloemkool en snijbonen op tafel te zetten en je boterham te besmeren met zelfgemaakte jam. Alleen daardoor smaakt het eten al 10 keer lekkerder. En dat is nog niet alles het is ook nog eens gezond vanwege de lichaamsbeweging die het met zich meebrengt.

Voordelen van een eigen moestuin:
· Je weet waar het vandaan komt
· Geen bestrijdingsmiddelen
· Geen GMO
· Milieusparend: minder vervoersbewegingen
· Idem: minder verpakkingsmateriaal nodig
· Gevoel van onafhankelijkheid, zelfvoorzienend
· Het zorgt voor lichaamsbeweging
· Het is goedkoper

Inspelen op de actualiteit

Onze samenleving is sterk in verandering. Alles gaat zo snel dat het vaak lastig te volgen is wat er gebeurt en wat we er mee moeten. Hoe kunnen we inspelen op alle duurzame ontwikkelingen en wat kunnen wij zelf doen om grip te krijgen op de onzekere toekomst?

Duurzaamheid is een trend die niet meer weg te denken is. Van alle kanten horen we geregeld slimme tips en trucs over energiebesparing. Goed voor de planeet en goed voor de portemonnee. Dus er aandacht aan geven loont de moeite. Toch hebben we niet altijd tijd of zin om ons erin te verdiepen. En dan heb je alleen jezelf ermee. Lastiger is het als je zelf iets wilt veranderen maar je weet niet waar je moet beginnen. Hoe kom je aan de juiste informatie?

Schaliegas

Als veranderingen in de toekomst liggen, waar we nu iets aan moeten doen, maar waarvan de effecten niet snel zichtbaar zijn, zoals het opraken van bepaalde grondstoffen, is de actiebereidheid klein. We weten inmiddels dat we niet eindeloos olie uit de grond kunnen blijven pompen om onze economie draaien te houden. Dus moeten we alternatieven verzinnen en keuzes maken. 

 

Een onderwerp wat nu veel stof doet opwaaien is de door het kabinet gewenste proefboring naar schaliegas. Hoe betrouwbaar is de beschikbare informatie? Is het schadelijk? Of hebben we juist een proefboring nodig om daar achter te komen? De echte vraag hierbij zou moeten zijn: “Gaan we door op de oude manier en blijven we verslaafd aan olie of omarmen we structureel duurzame oplossingen?” Als we dat weten kunnen we pas echt actie ondernemen.

Inspiratie
Het blijft dus lastig om te volgen wat er speelt en wat onze rol daarin kan zijn. Toch gebeurt er veel, kijk maar wat er al in je eigen omgeving speelt. De buurtprojecten schieten als paddenstoelen de grond uit, het ‘Repair Café’ bloeit, stadstuinieren is hip, kledingruilbeurzen en de kringloopwinkels doen het goed, marktplaats is nog nooit zo groot geweest en er zijn websites als ‘Peerby.com’ om op lokaal niveau spullen van elkaar te lenen. Ook het bedrijfsleven ziet kansen. De lease jeans is hiervan een mooi voorbeeld evenals de duurzame supermarkt.

Al deze initiatieven zijn ontstaan doordat mensen geïnspireerd zijn geraakt door verhalen van anderen en hun creativiteit hebben aangesproken om zelf iets te doen voor de buurt, de medemens of de planeet. We hoeven niet te wachten tot de overheid met oplossingen komt, we kunnen gewoon vandaag al aan de slag gaan. Inspelen op de actualiteit is luisteren naar de verhalen en eruit halen wat bij jou past.

Wil je geïnspireerd raken en je duurzame ambities waarmaken? Kom dan naar onze ‘Inspiratie Bijeenkomst’. Hier staan de verhalen en de voorbeelden centraal en gaan we samen aan de slag om een duurzame samenleving in te richten, waardoor we grip krijgen op onze toekomst.

5 tips om je duurzame ambities waar te maken:
1. Speel in op de actualiteit
2. Doe het samen
3. Durf te kiezen
4. Wees het verschil
5. Draag het uit

Wil je meer weten lees dan mijn eerdere blogje  'Waar halen we onze inspiratie vandaan?'.

Waar halen we onze inspiratie vandaan?

De wereld is in transitie. De enige zekerheid is dat niets onveranderd blijft. Maar omdat de veranderingen in zo’n razend tempo voorbij komen is het lastig om de eigen koers te bepalen. Toch is het mogelijk om onze ambities waar te maken.

Sinds de film ‘An Inconvenient Truth’ van Al Gore in 2006 zijn we wakker geworden en doordrongen van het feit dat we maar een aardbol bezitten waar we zuinig mee om moeten springen. Het besef dat onze kinderen ons in de toekomst ter verantwoording kunnen roepen betreffende de puinhoop die we hebben achtergelaten als we niets doen, heeft een impuls gegeven aan het begrip duurzaamheid.

Duurzaamheid is niet meer slechts een onderwerp voor klimaatwetenschappers en milieuactivisten. Steeds meer burgers zetten zich in voor een duurzame samenleving. Er zijn voorbeelden genoeg. Kijk eens naar je eigen voetafdruk en probeer die te verbeteren. Laat eens wat vaker je auto staan en reis met de fiets of het openbaar vervoer. Verspil minder eten door afgepaste hoeveelheden te bereiden. Eet eens een dag geen vlees. Neem een tas mee als je gaat winkelen zodat je geen plastic zakken hoeft te accepteren.

People, planet, profit
Ook bedrijven denken na over hun maatschappelijke rol en gaan maatschappelijk ondernemen. Zij kunnen aan de slag met het verduurzamen van het energiebeleid, het vervoersbeleid, duurzaam inkopen, zoals lokaal of Fairtrade, het verminderen van gebruik van verpakkingen en afvalstoffen. Nog groter is de impact als er samengewerkt wordt in de keten tussen ondernemers onderling. Juist daar zijn de grootste voordelen te behalen. Vooral als de samenwerking leidt tot duurzame innovaties.

Maar duurzaamheid heeft niet alleen een technische of een procesmatige kant. Het gaat ook over omgaan met mens en dier. Goed werkgeverschap leidt tot gezondere werknemers en minder verzuim. Dierenwelzijn betekent dat we weer koeien in de wei zien staan. De zorg voor onze naasten en de sociale gemeenschap heeft positieve effecten op de gezondheidszorg. Maar het gaat ook over eerlijke verdeling van grond en –stoffen en de gevolgen daarvan voor de armoede in de wereld.

Inspiratie
Hoewel duurzaamheid steeds meer een gewoon onderdeel wordt van ons dagelijks leven, is het toch niet altijd zo eenvoudig om op alle veranderingen in te spelen. Gebrek aan de juiste informatie, of juist de overvloed aan informatie en de waan van de dag weerhoudt ons ervan om onze ambities waar te maken. Daarom is het belangrijk om er geregeld bij stil te staan en met anderen over van gedachten te wisselen.

Soms denken we dat we een te klein radertje in het geheel zijn om daadwerkelijk iets te kunnen veranderen, maar als we allemaal zo denken dan komen we er ook niet. Daarom is persoonlijk actie nemen, je nek durven uitsteken en het goede voorbeeld geven van groot belang. Slechts één persoon met lef hoeft op te staan om het verschil te maken. Die ene persoon die zijn nek durft uit te steken inspireert anderen om hetzelfde te doen.

Actie nemen
Wat is er voor nodig om uw ambities in actie te zetten?

Jolanda Verburg

Jenny Senhorst

Samen met Jenny Senhorst heb ik een werkvorm bedacht om ondernemers en duurzame voortrekkers te inspireren en een zetje te geven om het verschil te maken. Op donderdag 12 september organiseren wij onze inspiratie picknick ‘Duurzaam Vernieuwen’. Op een mooie groene locatie vertellen wij over trends en ontwikkelingen en gaan we concreet aan de slag om uw duurzame ambities om te zetten in concrete productideeën en diensten.

Om vast wat inspiratie op te doen hebben we 5 tips geformuleerd om aan de slag te gaan. In de komende 5 blogjes zetten we de tips uiteen. Nieuwsgierig geworden naar onze aanpak? Doe mee en ga naar: meer informatie.

De sociale effecten van een basisinkomen

OPINIE - Een onvoorwaardelijk basisinkomen brengt verschillende sociale effecten. Mensen zijn geen loonslaven meer, vrouwen worden zelfstandiger en vrijwilligerswerk wordt niet meer bestraft door een korting op de uitkering, betoogt Jolanda Verburg.

Onze samenleving is in transitie. De overgang van het industriële naar het digitale tijdperk is in volle gang maar gaat niet zonder slag of stoot. We zijn in verwarring door de chaos en onzekerheid die het met zich mee brengt. Zelfs de politiek heeft weinig antwoorden op de verandering, terwijl er wel instrumenten zijn.

Een groot probleem is dat gevestigde politieke partijen blijven vasthouden aan wat er is. Het roer omgooien is een groot risico, want als ze onvoldoende de relevantie van nieuwe ontwikkelingen weten over te brengen aan het electoraat dan kan het desastreuze gevolgen hebben voor de partij. Daarom is een instrument als het onvoorwaardelijk basisinkomen nog niet ingevoerd.

Toch heeft het basisinkomen zowel in de jaren ’80 als in de jaren ’90 op de politieke agenda gestaan, vooral bij de partijen aan de rechterflank van het politieke spectrum. Zij zien in dat het vrijheid biedt aan de burger en dat het de overheid kan ontlasten en waardoor overheidsuitgaven worden bespaard. De linkse partijen daarentegen beschouwen de burgers nog te vaak als onmondig, niet deskundig en hulpbehoevend, resulterend in de bevoogdende rol van de overheid “die wel weet wat goed is voor haar burgers.”

Terugtredende overheid
De overheid wil dat we meer zelfredzaam worden, daarom wordt de verzorgingsstaat in rap tempo afgebouwd. Niet alleen omdat het niet meer betaalbaar is, maar ook omdat we er aan toe zijn om onze eigen keuzes te maken. Maar om zelfredzaam te worden, is een minder complexe samenleving nodig. Dat betekent dat wetten en regels eenvoudiger of zelfs afgeschaft moeten worden. Maar het lijkt wel of we verstrikt zitten in een net waar we niet meer uitkomen. Heel paradoxaal is de regeldruk onder Rutte eerder toe- dan afgenomen is.

Ik heb zelf ervaren hoe ingewikkeld bepaalde regelingen zijn. Een paar jaar geleden moesten mijn man en ik online de kinderopvangtoeslag regelen. Wij, allebei hoog opgeleid, zijn toen bijna een halve dag bezig geweest om alle informatie boven water te krijgen om de site voor de vooraftrek in te vullen. En nog afgelopen week werd bekend dat de zorgkosten voor gehandicapten aanzienlijk gestegen zijn. Volgens het SCP is dit toe te schrijven aan het feit dat onze samenleving steeds ingewikkelder wordt waardoor mensen die afwijken van de norm meer hulp nodig hebben.

En dan te bedenken dat er een schitterende oplossing is in de vorm van het basisinkomen om de regeldruk van de overheid te verminderen, doordat allerlei subsidies, uitkeringen en toeslagen wegvallen, wat ook nog eens besparend werkt omdat de controle daarop vervalt. Het basisinkomen immers legt de verantwoordelijkheid bij de burger zelf neer en geeft meer vrijheid en eigen zeggenschap.

Vast in het arbeidsmarktsysteem
Hoeveel mensen zitten niet gevangen in een uitkering, in een huwelijk, in een ziekte of arbeidsongeschiktheid, vast aan een hypotheek of een lening en vooral, hoewel we dat vaak niet willen toegeven, vast in hun werk? Door de industriële revolutie zijn we loonslaven geworden, vrije mensen maar zonder productiemiddelen (grond en kapitaal). We moeten inmiddels doorwerken tot we 67 jaar zijn terwijl we met 45 jaar al te oud zijn voor de arbeidsmarkt. Dus waar halen we inkomen vandaan als er niet voldoende werk is?

Als we vastlopen in ons werk zijn we vaak niet in de gelegenheid eruit te stappen. Bestaanszekerheid en ego weerhoudt ons daarvan. Minder werken is vaak geen optie, dat schaadt de carrièrekansen. Zou het niet fijn zijn om, al is het maar tijdelijk, daaruit te kunnen ontsnappen? Alleen al de mogelijkheid zal de stress doen afnemen. Er moet nog wel heel wat aan het imago van werk veranderen, maar ik ben er van overtuigd dat het basisinkomen hieraan een grote bijdrage kan leveren. Het zal zeker het aantal arbeidsongeschikten omlaag brengen.

Basisinkomen doet recht aan vrouwen
Ieder mens heeft recht op bestaanszekerheid. Werk is geen basisbehoefte, een inkomen wel. De invoering van een basisinkomen geldt voor iedereen dus ook voor mensen die nu totaal geen eigen geld in handen krijgen, zoals vrouwen zonder baan die het huishouden runnen. Ondanks dat de arbeidsdeelname van vrouwen in de afgelopen jaren flink is toegenomen ligt hun economische zelfstandigheid toch nog beduidend lager dan bij de mannen. Slechts 52% is zelfstandig tegen 74% van de mannen. Niet alleen werken vrouwen vaker in deeltijd maar -alle inspanningen ten spijt- vrouwen verdienen in vergelijkbare posities nog altijd minder dan mannen. En dat ligt niet aan de opleiding en vaak ook niet aan de ervaring.

Het doorbreken van de culturele rolpatronen is en blijft hardnekkig. Daarom ook vallen vrouwen eerder in de verzorgende rol dan mannen. Met een basisinkomen krijgen vrouwen meer armslag en daarmee meer zeggenschap over hun eigen leven. Naar verwachting zal het ook de discussie bij scheidingen eenvoudiger maken omdat in veel gevallen geen alimentatie meer hoeft te worden betaald, iedereen inclusief de kinderen krijgen immers een basisinkomen.

Een uitkering is een gunst, een basisinkomen een recht
Er zit iets scheef in de manier waarop we tegen arbeid aankijken dat komt mooi tot uitdrukking in het akelig reclamespotje: ‘Doet u vrijwilligerswerk, dan kan dat gevolgen hebben voor uw uitkering.’ Als je een uitkering geniet dan moet je beschikbaar zijn voor betaald werk en mag je geen andere activiteiten ontplooien. Een uitkering is een gunst. In ons huidige systeem worden mensen die betaalde arbeid verrichten hoger gewaardeerd dan mensen die niet werken of een uitkering ontvangen. Zoals de Britse filosoof Alain de Botton zegt: ‘De moderne held is een werkende held.’

Toch is er een grote groep mensen die onbetaalde arbeid verrichten ten dienste van de gemeenschap zoals vrijwilligers, mantelzorgers of ouders die voor kinderen zorgen. Schattingen lopen zeer uiteen maar er wordt wel eens gezegd dat van alle arbeid die verricht wordt minder dan de helft betaalde arbeid betreft. Dus als niemand meer onbetaalde arbeid verricht staat onze samenleving in een klap behoorlijk stil. Net als bij vrouwen doet het basisinkomen recht aan al die mensen die zich onbaatzuchtig inzetten voor een ander. In feite moeten arbeid en inkomen losgekoppeld worden van elkaar.

Laten we wakker worden en nu eindelijk het heft in eigen hand nemen. Door lef te tonen en de paradigmaverschuiving te omarmen in plaats van ons ertegen te verzetten zijn we in staat om de transitie in goede banen te leiden en uit de chaos te komen, de invoering van het basisinkomen kan ons daarbij helpen. Vooral de kleinere politieke partijen staan te popelen om ermee aan de slag te gaan. Nu de kiezers nog.

Jolanda Verburg is zelfstandig organisatieadviseur en veranderaar, lid van de Vereniging Basisinkomen en politiek actief voor De Groenen. Ze is actief op twitter en op facebook. Ze schrijft regelmatig over basisinkomen op haar eigen blog.

Deze blog is eerder gepubliceerd op Sargasso en is één op één overgenomen.